امروز چقدر از وقت خود را صرف اسکرول کردن ویدوئوهای کوتاه یک دقیقهای صرف کردید؟ اصلاً آیا همان یک دقیقه را هم تا انتها دیدید یا سریع به سراغ ویدئوی بعدی رفتید؟
- ۰ نظر
- ۲۳ آذر ۰۴ ، ۱۰:۱۰
امروز چقدر از وقت خود را صرف اسکرول کردن ویدوئوهای کوتاه یک دقیقهای صرف کردید؟ اصلاً آیا همان یک دقیقه را هم تا انتها دیدید یا سریع به سراغ ویدئوی بعدی رفتید؟
پیش نوشت 1: امروز اولین روز از چالش 20 روزه نوشتن است و این روز مصادف شده با ولادت پرسعادت حضرت زهرا (سلام الله علیها). این را به فایل نیک گرفته و این ولادت را به محضر امام زمان (عج) تبریک می گوییم.
در جهان امروز، ما بیش از هر زمان دیگری به دانش دسترسی داریم — اما به طور متناقض، کمتر از هر زمان دیگری میفهمیم. در چند ثانیه میتوانیم از هوش مصنوعی بخواهیم هر مقاله، کتاب یا نظریهای را برایمان خلاصه کند. اما پرسش بنیادین این است: آیا دانستن سریع، ما را داناتر میکند؟ یا صرفاً سطحیتر، شتابزدهتر و وابستهتر به ابزار؟
تا حالا شده بخواهید یک کار مهم را شروع کنید (نوشتن یک گزارش، مطالعه یک فصل، انجام یک پروژه یا حتی تمیزکردن اتاق) اما قبل از اینکه بفهمید چه اتفاقی افتاده، خود را وسط اسکرولکردنهای پایانناپذیر اینستاگرام میبینید؟ تا حالا شده که پشت میز نشسته باشید، لپتاپ روبهرویتان باز باشد، اما مغزتان بهطرز عجیبی از کار کردن امتناع کند؟ نه تمرکز ، نه انگیزه، نه کشش برای پیش رفتن.
ما دیگر در دنیای دیجیتال «زندگی نمیکنیم»، بلکه در آن غرق شدهایم. هر روز چشم باز میکنیم و با سیلی از اعلانها، پیامها، فایلها، لینکها و نوتیفیکیشنها روبهرو میشویم که از همه طرف فریاد میزنند: من را باز کن، من را بخوان، من را ذخیره کن! و ما، بیآنکه متوجه شویم، از صبح تا شب در حال شنا کردن در دریایی از دادهها هستیم، بدون نقشه، بدون قطبنما، بدون ساحل.
حتما کتابهایی در کتابخانه دارید که وقتی نگاهشان میکنید یادتان هست که آن را مطالعه کردید ولی هیچ مطلبی از آن را به خاطر ندارید! دلسرد نمیشوید؟ اگر قرار است وقت بگذارید و مطالعه کنید و بعد از چند وقت چیزی یادتان نباشد پس بهتر نیست مطالعه نکنید؟
در دنیای امروز که ارتباطات به سرعت در فضای آنلاین جریان دارند، احساس میکنیم که باید همیشه در دسترس باشیم. گوشیهای هوشمند و پیامرسانها باعث شدهاند که این انتظار در میان اطرافیانمان شکل بگیرد که باید سریع به هر پیامی پاسخ بدهیم، اما این همیشه در دسترس بودن میتواند به ضرر خودمان باشد.
در بسیاری از کشورها، سیاستمداران و رهبران هر ساله برای آن سال نام و شعاری را انتخاب میکنند. این شعارها معمولاً برای انگیزش مردم، هدایت اهداف ملی یا اجتماعی و ایجاد همبستگی بیشتر در جامعه انتخاب میشوند. مثلا امسال در ایران با عنوان "سرمایه گذاری برای تولید" نامگذاری شده است.
معمولا اول هر سال تب و تاب برنامه ریزی شدت می یابد و با آغاز سال جدید و فصل نو، تصمیم برای نو شدن و تازه شدن می گیریم. حتما لیست بلندبالایی از اهداف برای سال بعد می چینیم و احتمالا برای رسیدن به این اهداف باید عادت های جدیدی هم ایجاد کنیم؛ چرا که با همان عادت های قدیمی نمی توان توقع دستاورد جدیدی داشته باشیم.
همه ما روزانه به طور متوسط بین 6 تا 8 ساعت میخوابیم ولی چقدر درباره این موضوع فکر کردهایم؟ درباره این خواب چقدر تحقیق کردهایم؟ حقیقت خواب چگونه است؟ فقط برای این است که خستگیمان دربرود تا روز بعدی را با انرژی کافی شروع کنیم؟ اصلا میتوانیم چند روز پشت سر هم نخوابیم؟ خوابهایی که میبینیم چه معنی میدهد؟ چرا بعضی وقتها در هم است و هیچ معنایی نمیدهد؟ چرا اصلا برای مدتی خواب نمیبینیم یا اصلا یادمان نمیآید؟ وقتی بین 6 تا 8 ساعت میخوابیم یعنی یک چهارم یا یک سوم شبانه روز را خوابیدهایم به معنای دیگر یعنی یک چهارم یا یک سوم عمرمان را خوابیدهایم... پس با توجه یه این عدد و حجم منطقی است که بیشتر درباره این موضوع فکر کنیم.